การให้อาหาร

อาหารให้พลังงานแก่ร่างกาย อาหารทำให้คนมีชีวิตอยู่ได้ ด้วยเหตุนี้อาหารจึงมีความสำคัญต่อชีวิต มีอาหารรับประทานก็สามารถมีชีวิตและทำงานได้ ไม่มีอาหารรับประทานก็ไม่อาจมีชีวิตและไม่อาจทำงานได้ มนุษย์และสิ่งมีชีวิตทุกชนิดล้วนมีชีวิตและเคลื่อนไหวได้ด้วยอาหารที่รับประทานเข้าไปทั้งนั้น พระคัมภีร์ไบเบิลได้เขียนไว้ว่า “พระเจ้าตรัสว่า ‘ดูเถิด เราให้พืชที่มีเมล็ดทั้งหมดซึ่งมีอยู่ทั่วพื้นแผ่นดิน และต้นไม้ทุกชนิดที่มีเมล็ดในผลของมันแก่เจ้า เป็นอาหารของเจ้า’” (ปฐมกาล 1:29) อาหารที่พระเจ้าทรงประทานให้มนุษย์รับประทานคือพืชที่มีเมล็ด เช่น ข้าว ข้าวโพด ถั่ว และงา เมล็ดพืชมีสารอาหารที่จำเป็นต่อร่างกายครบถ้วน เมล็ดพืชจึงเป็นอาหารที่ดีที่สุดสำหรับร่างกายของมนุษย์ อาหารมีความจำเป็นต่อชีวิต ทุกคนจึงต้องรับประทานอาหาร แต่ปัญหามากมายในชีวิตของมนุษย์ก็มีสาเหตุมาจากการรับประทานอาหาร เช่นไม่มีอาหารรับประทาน รับประทานอาหารน้อยเกินไป รับประทานอาหารมากเกินไป และรับประทานอาหารผิดประเภท การรับประทานบางอย่างที่ไม่จำเป็นต่อร่างกาย เป็นการรับประทานผิดประเภทและเป็นการรับประทานที่มากเกินไป การรับประทานอาหารผิดประเภทเป็นการรับประทานบางอย่างที่ไม่จำเป็นต่อร่างกายเข้าไป เช่น ขนม หรือยาเสพติด สิ่งเหล่านี้ไม่มีความจำเป็นต่อร่างกาย ถ้าเรารับประทานเข้าไปจะมีผลเสียต่อสุขภาพ และเป็นการเพิ่มค่าใช้จ่ายให้มากขึ้นจนเป็นภาระ ถ้าผู้นำหรือผู้บริหารดูแลอาหารการกินของผู้ปฏิบัติงานให้เพียงพอ และผู้ปฏิบัติงานหลีกเลี่ยงที่จะรับประทานสิ่งที่ไม่จำเป็นต่อชีวิต ผู้ปฏิบัติงานก็จะมีสุขภาพแข็งแรงที่จะทำงานและไม่มีปัญหาที่มาจากภาระค่าใช้จ่ายที่ไม่จำเป็น

การอวยพร

พรคือสิ่งที่ดีหรือประเสริฐ สิ่งที่ดีคือสิ่งที่ทำให้คนมีความสุขความยินดี ดังนั้นพรจึงเป็นสิ่งที่ใครก็ปรารถนาหรืออยากได้ ด้วยเหตุนี้การอวยพรจึงมีความสำคัญต่อการบริหารงานและบริหารคน ความสำเร็จหรือผลลัพธ์เป็นสิ่งที่ผู้นำหรือองค์กรจะได้รับจากผู้ปฏิบัติงาน อำนาจคือสิ่งที่ผู้ปฏิบัติงานได้รับจากผู้นำหรือผู้บังคับบัญชาเพื่อทำให้งานสำเร็จ ส่วนพรเป็นสิ่งที่ผู้ปฏิบัติงานได้รับจากผู้นำหรือผู้บังคับบัญชาเพื่อให้เป็นประโยชน์ต่อชีวิตของผู้ปฏิบัติงานเอง พรจึงเป็นรางวัลหรือผลตอบแทนพิเศษที่ผู้นำหรือผู้บังคับบัญชามอบให้ผู้ปฏิบัติงาน พระคัมภีร์ไบเบิลได้บรรยายถึงการที่พระเจ้าทรงอวยพรแก่มนุษย์ไว้ว่า “พระเจ้าทรงอวยพรแก่มนุษย์ ตรัสแก่เขาว่า ‘จงมีลูกดกทวีมากขึ้นจนเต็มแผ่นดิน จงมีอำนาจเหนือแผ่นดิน จงครอบครองฝูงปลาในทะเล และฝูงนกในอากาศ กับบรรดาสัตว์ที่เคลื่อนไหวบนแผ่นดิน’” (ปฐมกาล 1:28) จากพระคัมภีร์ข้อนี้ พรที่พระเจ้าทรงให้แก่มนุษย์มีสองอย่างด้วยกันคือ การมีลูกดกทวีมากขึ้นและการมีอำนาจปกครองเหนือแผ่นดินโลก คำที่เป็นกุญแจไขข้อความนี้คือ “ลูก” “ดกทวี” “อำนาจ” และ “เหนือ” ลูกและอำนาจเป็นคำนาม ดกทวีและเหนือเป็นคำวิเศษที่ทำหน้าที่อธิบายคำนามที่เป็นพระพรทั้งสองอย่าง ลูกเป็นองค์ประกอบของครอบครัว การมีลูกดกทวีมากขึ้นเป็นพรให้ครอบครัวของผู้ปฏิบัติงานเจริญเติบโต อำนาจเป็นองค์ประกอบของงาน การมีอำนาจเหนือแผ่นดินเป็นพรให้งานที่ทำมีความเจริญก้าวหน้า ถ้าผู้นำหรือผู้บริหารที่เป็นผู้บังคับบัญชาให้พรหรือรางวัลที่เป็นประโยชน์ต่อครอบครัวและการงานของผู้ปฏิบัติงาน ผู้ปฏิบัติงานทุกคนย่อมมีชีวิตที่ดีและการงานย่อมจะเจริญก้าวหน้าได้แน่นอน